توضیح فیبر جزیره دریای محلول در آب: ترکیب، فرآیند ساخت و کاربردها

پاسخ مستقیم: فیبر جزیره دریای محلول در آب چیست و چرا اهمیت دارد

فیبر جزیره ای محلول در آب یک الیاف دو جزئی ساخته شده از دو پلیمر است - معمولاً یک جزء پلی استر (دریایی) و یک پلیمر محلول در آب مانند PVA (پلی وینیل الکل) یا COPET به عنوان فاز "جزیره" یا ماتریس قابل حل. هنگامی که فیبر در طول پردازش در معرض آب داغ قرار می گیرد، جزء محلول به طور کامل حل می شود و رشته های بسیار ظریفی به نازکی از خود باقی می گذارد. 0.001 تا 0.0001 دنیر در هر رشته - بسیار ریزتر از آنچه ریسندگی معمولی می تواند به طور مستقیم به آن دست یابد. این فرآیند انحلال چیزی است که فیبر را برای تولید منسوجات میکروفیبر مورد استفاده در جیر مصنوعی، پارچه‌های تمیزکننده با چگالی بالا و چرم مصنوعی ارزشمند می‌کند.

به طور خلاصه: تولید کنندگان از الیاف جزیره دریایی محلول در آب به عنوان ماده واسطه استفاده می کنند، نه یک پارچه تمام شده. بخش محلول در آب فداکارانه است - وظیفه آن حل شدن است و میکروفیلامنت هایی را آشکار می کند که در غیر این صورت تولید آنها با تجهیزات اکستروژن استاندارد غیرممکن است. بخش های زیر ترکیب، نحوه تولید و محل استفاده تجاری از آن را توضیح می دهد.

ترکیب: فیبر از چه ساخته شده است

فیبر جزیره‌ای دریا نام خود را از ساختار مقطعی خود گرفته است: در زیر یک میکروسکوپ، رشته‌های جزیره‌ای کوچک (جزیره نامحلول) در یک دریای پیوسته از پلیمر محلول پراکنده می‌شوند - یا در برخی از پیکربندی‌ها، از آرایش معکوس استفاده می‌شود. دو ترکیب مواد بر تولید تجاری غالب است.

فیبر جزیره دریایی مبتنی بر PVA

پلی وینیل الکل (PVA) به عنوان جزء دریایی محلول در آب عمل می کند و معمولاً در آب گرم حل می شود. 70 درجه سانتی گراد و 95 درجه سانتی گراد . جزء جزیره معمولاً پلی استر (PET) یا نایلون (PA6) است. PVA به دلیل سرعت انحلال بالا و حداقل باقیمانده آن مورد علاقه است و آن را به پرکاربردترین سیستم در تولید چرم میکروفیبر تبدیل می کند.

فیبر جزیره دریایی مبتنی بر COPET

کوپلی استر (COPET) یک ماتریس محلول جایگزین است که اغلب برای هزینه تولید کمتر انتخاب می شود. معمولاً به جای آب گرم ساده به تصفیه آب داغ قلیایی نیاز دارد و کمی کندتر از PVA حل می شود که می تواند در فرآیندهایی که نیاز به جداسازی تدریجی کنترل شده تر دارند یک مزیت باشد.

فرآیند تولید: از پلیمر تا میکروفایبر

تولید الیاف جزیره دریایی به تجهیزات اکستروژن دو جزئی دقیق و فرآیند چند مرحله ای نیاز دارد. مراحل اصلی در بین تولیدکنندگان سازگار است، اگرچه تعداد جزیره و ظرافت رشته بر اساس طرح اسپینر متفاوت است.

1. آماده سازی پلیمر پلیمر جزیره ای (معمولا PET یا PA6) و پلیمر دریایی (PVA یا COPET) به طور جداگانه ذوب می شوند و هر کدام در ویسکوزیته و درجه حرارت دقیق برای هم اکستروژن سازگار حفظ می شوند.
2. چرخش دو جزئی هر دو مذاب پلیمری از طریق یک اسپینر تخصصی تغذیه می‌شوند که پلیمر جزیره‌ای را به صورت رشته‌های مجزا در ماتریس پلیمر دریایی پیوسته، در یک رشته کامپوزیتی منفرد، مرتب می‌کند.
3. ترسیم و تثبیت. رشته اکسترود شده کشیده می شود (کشش می شود) تا زنجیره های پلیمری را تراز کند و استحکام کششی را افزایش دهد، سپس حرارت را تنظیم می کند تا در ساختار مقطع قفل شود.
4. شکل گیری پارچه یا نبافته. الیاف جزیره دریا در حالی که جزء دریا هنوز دست نخورده است، بافته، بافته شده یا به پارچه‌های نبافته تبدیل می‌شود که به مواد در طول پردازش پایین دست، قدرت حمل و نقل طبیعی می‌دهد.
5. انحلال (دریا زدایی). پارچه یا توده الیاف تمام شده در آب داغ (یا آب داغ قلیایی برای COPET) پردازش می‌شود تا اجزای دریا را به طور کامل حل کند و تنها ریز رشته‌های جزیره‌ای بسیار ریز را در کنار هم باقی بگذارد.
6. در حال اتمام. بستر میکروفیبر به دست آمده خشک می شود و بسته به کاربرد، با آغشته کردن به رزین، چرت زدن یا رنگرزی پردازش می شود.

تعداد "جزایر" در هر رشته یک متغیر کلیدی تولید است. استاندارد الیاف جزیره دریایی از 16 جزیره برای ظرافت متوسط تا چند صد یا حتی بیش از 1000 جزیره در هر رشته برای کاربردهای جیر مصنوعی فوق العاده ممتاز، جایی که ظرافت رشته می تواند به آن برسد 0.0001 منکر .

کاربردها: جایی که این فیبر به صورت تجاری استفاده می شود

از آنجایی که مرحله انحلال، رشته‌هایی بسیار ظریف‌تر از آن‌چه که ریسندگی معمولی اجازه می‌دهد تولید می‌کند، الیاف جزیره‌ای دریا به صنایعی کمک می‌کند که به نرمی شدید، سطح بالا و بسته‌بندی الیاف متراکم وابسته هستند.

• چرم مصنوعی (میکرو فایبر) و جیر. این بزرگترین برنامه از نظر حجم است. برندهایی که چرم مصنوعی برای مبلمان، فضای داخلی خودرو و کفش تولید می‌کنند، برای دستیابی به احساس نرمی دست و چرت ظریفی که از جیر طبیعی تقلید می‌کند، به الیاف جزیره دریایی متکی هستند.
• پارچه های تمیز کننده با کارایی بالا. مساحت سطح عظیم ریز رشته های محلول (اغلب بیش از 40 بار سطح سطح الیاف پلی استر استاندارد با وزن معادل) به این پارچه ها گرد و غبار، روغن و رطوبت را جذب می کند.
• آستر پوشاک و لباس ورزشی. پارچه‌های الیافی بسیار ظریف، پارچه‌ای ابریشمی و قابلیت تنفس دارند که در پارچه‌های آستر ممتاز و لباس‌های ورزشی ضد رطوبت استفاده می‌شود.
• رسانه های فیلتراسیون ساختار میکروفیلامنت متراکم ذرات ریز را به طور موثری به دام می اندازد و منسوجات نبافته مشتق شده از جزیره های دریایی را در کاربردهای فیلتر هوا و مایع مفید می کند.
• محصولات پزشکی و بهداشتی. بسترهای میکروفیبر با قابلیت لمس نرم و جذب بالا در مواد مراقبت از زخم و محصولات بهداشتی ممتاز در جایی که راحتی تماس با پوست اهمیت دارد استفاده می شود.

فیبر جزیره دریایی در مقابل چرخش مستقیم میکروفیبر

یک سوال رایج این است که چرا تولیدکنندگان به‌جای انجام فرآیند انحلال و استخراج، فیبر بسیار ریز را مستقیماً نمی‌چرخانند. پاسخ به محدودیت های فیزیکی ریسندگی مذاب برمی گردد.

ملاحظات منبع یابی برای خریداران

برای تولیدکنندگان نساجی و مبدل هایی که تامین کنندگان را ارزیابی می کنند، چند مشخصات کیفیت پارچه پایین دستی را تعیین می کنند:

• تعداد جزیره در هر رشته به طور مستقیم بر ظرافت الیاف نهایی تأثیر می گذارد - شمارش های بالاتر باعث نرم تر و روکش های جیر مانند می شود، اما معمولا هزینه بیشتری برای تولید دارد.
• نسبت دریا/جزیره (معمولاً حدود 30:70 تا 50:50 وزنی) بر زمان انحلال و عملکرد مواد پس از پردازش تأثیر می گذارد.
• انحلال کامل باید تأیید شود، زیرا پلیمر دریا باقیمانده می تواند پارچه ها را سفت کند یا باعث رنگرزی ناهموار در مراحل بعدی شود.
• نوع پلیمر جزیره ای (PET در مقابل نایلون) باید با نیاز نهایی مطابقت داشته باشد - جزایر نایلونی میل ترکیبی و نرمی رنگ بهتری را ارائه می دهند، در حالی که جزایر PET کارایی هزینه و ثبات ابعادی بهتری را ارائه می دهند.

خط پایین

فیبر جزیره ای محلول در آب یک ماده میانی مهندسی شده است، نه محصول نهایی - جزء "دریایی" محلول در آب آن طوری طراحی شده است که در آب داغ حل می شود و دسته هایی از ریز رشته های "جزیره ای" بسیار ریز را آشکار می کند که ریسندگی معمولی نمی تواند مستقیماً تولید کند. این باعث می‌شود که آن را به فناوری اساسی در پشت جیر مصنوعی، پارچه‌های تمیزکننده میکروفیبر ممتاز و آسترهای نساجی پیشرفته تبدیل کند. خریداران و تولیدکنندگان باید تعداد جزیره، نسبت دریا/جزیره و نوع پلیمر را به دقت ارزیابی کنند، زیرا این عوامل نرمی، هزینه و عملکرد محصول میکروفیبر نهایی را تعیین می‌کنند.